3 minuten leestijd

Eindelijk was het dan zover. Tijdens de Golden Tenloop in Delft, donderdag 10 mei, mocht Evi (bijna 2,5 jaar) meedoen aan haar eerste hardloopwedstrijd. Eén kilometer door de binnenstad van Delft… op de nek van papa.

Golden Tenloop in Delft

Als je als ouders allebei graag hardloopt is het natuurlijk extra leuk als je kind in je voetsporen treedt. En daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen. Dit jaar schreef ik dochter Evi (bijna 2,5 jaar) daarom in voor de Golden Tenloop in Delft. De uitgelezen kans om kennis te maken met de sport, vanwege de gezellige sfeer, de kleinschaligheid en de leuke route door de stad. Eerder schreef ik al eens over waarom deze loop één van de leukste familie-events van Delft is. Nu mocht Evi dan eindelijk echt meedoen.

Voorbereiding

Echt veel verwachtingen had ik van tevoren niet, want probeer een peuter maar eens een kilometer te laten rennen tijdens zo’n spektakel. Het ging dan ook meer om het idee, dan om de prestatie. De dagen ervoor probeerden we haar al een beetje in de stemming te krijgen; we vertelden haar dat ze mee mocht doen aan een hardloopwedstrijd net als papa en mama, dat ze een mooie medaille zou krijgen en dat opa en oma kwamen kijken. “Met vlaggetjes?”, vroeg ze zich af, herinnerend aan de marathon vorige maand waar ze haar vader fanatiek aanmoedigde.

Ik wil niet meer…

Op de dag zelf werd het allemaal toch wel erg spannend. De muziek klonk heel hard en overal waren mensen. Bij de start stonden een heleboel kinderen met hun vader of moeder te wachten. Al voor het startschot ging stak ze haar armpjes uit naar papa. Hij moest haar dragen. Dat had haar vader wel verwacht, maar was hij niet de hele weg van plan. Zodra ze de hoek om waren, en de fanclub op de Markt in zicht kwam, zette hij haar weer neer. Buiten het parcours leek het de kleine meid een stuk gezelliger, dus het liefste was ze door het hek naar haar toeschouwers gekropen. “Ik wil niet meer rennen”, was haar reactie. Gelukkig mocht ze op papa’s nek verder. Af en toe heeft ze nog even een stukje gerend, maar haar vader heeft toch het meeste werk gedaan.

Volgend jaar weer

Pas na de finish kon er weer een lachje vanaf. Ze kreeg de welverdiende medaille, een pakje drinken én een groot cadeau van opa en oma; een nieuwe pop. Toen we ons ’s middags zelf voorbereidden op de 10 kilometer was ze haar eigen ervaring al weer helemaal vergeten. “Ik wil ook hardlopen”, zeurde ze toen we onze schoenen aantrokken en het nummer opspelden. Ik weet niet of dat kwam omdat ze hardlopen écht leuk vindt of omdat ze zo’n mooi cadeau kreeg, maar we gaan het volgend jaar gewoon weer opnieuw proberen.

Heb jij ook meegedaan aan de Golden Tenloop met je kinderen? Wat vond je ervan? Hoe reageerden je kinderen? Deel je leuke ervaringen hieronder.