4 minuten leestijd

In februari ging de voorstelling Bye Bye Baby van Maas theater en dans in première. Een voorstelling speciaal voor de laatste klassen van de basisschool en brugklassers. Die de grote verandering mee maken van de basisschool naar de middelbare school. Precies de fase waar mijn zoon ook mee te maken krijgt op dit moment. Ons bezoek aan de voorstelling Bye Bye Baby kon dus eigenlijk niet op een beter moment uitkomen dan nu.

Naar de middelbare

Als bovenbouwer staan je binnenkort allerlei veranderingen te wachten. Je bent nu de grootste op school, maar straks weer de jongste. Ik heb het er wel eens over met mijn zoon, die bijvoorbeeld mateloos verknocht is aan zijn knuffel: “Wanneer denk je dat je hem niet meer wilt?” en “Weet je zeker dat je er nog mee wilt slapen?” Dat soort dingen vraag ik dan. Hij reageert dan best geprikkeld. Natuurlijk wil hij zijn knuffel nog steeds in bed en nee, hij gaat daar echt nog geen afstand van nemen! Maar als hij denkt aan het kamp van groep 8 gaat hij toch wel twijfelen. Misschien staat hij daar gigantisch voor aap, als hij met een oranje met gele beer aankomt.

Dat zijn zo van die dingen waar je als 10-jarige mee zit. En als je dan ook al middelbare scholen gaat bekijken omdat je over een jaar ook al moet gaan kiezen, begint alles toch wel heel erg echt te worden en dichtbij te komen…

Bye Bye Baby

In de voorstelling Bye Bye Baby draait het om twee meiden. Beiden zitten net op de middelbare school. Ze worstelen met zaken zoals hun knuffel, die uiteindelijk in de prullenbak beland, maar ook met zichzelf in een nieuwe omgeving. De één reageert hyperactief op de veranderingen en de ander keert juist in zichzelf. Zo nu en dan hebben ze contact via een chat. Maar echt vertellen hoe het met je gaat, dat doe je niet. Je houdt gewoon de schijn op.

Het was mooi om tijdens de voorstelling – zonder gesproken woord, maar wel met een heerlijke beat van bijna een uur lang – van mijn zoon de ondertitels te krijgen. Tijdens zijn lessen op school over seksualiteit en de puberteit leerde hij bijvoorbeeld dat je te maken krijgt met stemmingswisselingen. “Net zoals dat meisje rechts”, fluisterde hij. En daarnaast moet je natuurlijk altijd echt vertellen hoe het met je gaat kreeg ik te horen. Anders kan niemand je helpen.

Visueel

De voorstelling ging niet alleen om het verhaal van twee vriendinnen die te maken krijgen met een grote verandering in hun leven. Nee, de voorstelling was ook een heel mooi visueel spektakel. Daar waar het ene meisje leefde in een wereld van pastelkleuren, leefde de ander in een wereld met donkere kleuren. Beide meiden maken hetzelfde mee, en voerden synchroon handelingen uit. De eenvoud van de gestileerde slaapkamers beviel mij in elk geval goed en dat er geen gesproken dialoog was, miste ik in zijn geheel niet.

Aanrader

Deze voorstelling kan ik niet anders dan aanraden aan alle ouders met kinderen die in de bovenbouw of brugklas zitten. Ons bezoek aan deze voorstelling kan ik als volgt samenvatten: ‘Ik keek met mijn zoon van tien jaar naar een heel inspirerend theaterstuk, met een thema waarin hij zich herkende, aangeboden in een niet alledaagse en super aantrekkelijk vorm.’ Ben je in de buurt van één van de plaatsen waar de voorstelling te zien is, dan zou ik zeggen, niet twijfelen: GA!

Check voor de speellijst op de website van Maastheater en dans.

De uitgelichte foto is beschikbaar gesteld voor deze blog door Maas theater en dans. De fotograaf is Nichon Glerum. Deze blog is geschreven in samenwerking met Maas theater en dans.