7 minuten leestijd

Ik zal je een verhaal vertellen over mezelf, Grinch * Lenneke. Kerst was nooit zo mijn ding. Dit was eigenlijk heel mijn leven al zo. Al die verplichtingen en opgedirkte toestanden, ik kon er niet zo veel mee. Al het heen en weer geren en gerace naar iedereen door heel het land. Om vervolgens doodmoe en veels te vol weer thuis te komen.

Ik was dan ook erg blij dat, toen ik wat ouder was, mijn nichtje op 1e kerstdag werd geboren. Dit scheelde mij weer één dag gevuld met kerstvieringen. Want 1e kerstdag werd door de viering van een kinderfeestje heel leuk en luchtig. En erna ging ik lekker thuis eten, samen met mijn vriend. Ideaal!

Verlies eerste kindje

Helaas kreeg het vieren van de kerst voor mij later nog meer een negatieve lading. Ik verloor namelijk mijn eerste zoontje. En met Kerst mis je degenen die niet bij je zijn nog eens een beetje extra. Je wilt ze tijdens deze donkere dagen die in het teken staan van familie gewoon graag bij je hebben. Het is dan erg confronterend dat ze er niet bij zijn.

Ik ben hierdoor de eerste kerst dat mijn zoontje was overleden ook echt letterlijk weg gevlucht. Wat nou, een leuke, vrolijke kerst! Voor mij voelde dat echt niet zo. Ik kon het echt niet opbrengen om leuk aan tafel te zitten en te eten. Vreselijk vond ik het. Ik was gewoon zo verdrietig door alle confrontaties waar ik tegen aan liep tijdens deze dagen.

Het jaar erop was de situatie echter helemaal veranderd. Mijn dochter Milou was geboren en we vierden dat jaar met z’n drieën kerst! En dit veranderde al heel veel! Kerst bleef echter niet mijn ding, en ik was blij toen deze dagen weer voorbij waren.

Derde zwangerschap

Vorig jaar, tijdens mijn derde zwangerschap van mijn 2e zoontje Harvey, bijna 6 jaar later na het overlijden van mijn 1e zoontje, veranderde er ineens iets. Grinch Lenneke begon opeens met het luisteren van kerstliedjes op de radio.  Terwijl ik dit vroeger echt vreselijk vond, mijn man luisterde het namelijk wel erg graag, genoot ik opeens van alle kerstmuziek en lichtjes onderweg in de auto. Prachtig vond dochtertje, “oooh kijk, mama!!” En ja zowaar, mama zag het opeens, prachtig wauw…

Ook kreeg ik ineens weer zin om de kerstboom op te tuigen! Ik dacht nog, dat zullen de hormonen wel zijn van de zwangerschap. Maar toch, dit jaar had ik er weer zin in. De kidsproof nepkerstboom gevuld met super leuke stoffen kerstaccessoires en plastic kinderkerstballen was uiteindelijk ook echt heel leuk en vrolijk geworden. Ook mijn dochter vond het geweldig om samen met papa en mama de boom te versieren. Voor haar zetten we ook een leuke mini kerstboom met lichtjes en ballen in de voortuin en hingen we een leuke krans op aan de voordeur.

Tijd heelt alle wonden

Het afgelopen jaar overleed mijn lieve oma. Met kerst gaf ik haar altijd met veel plezier een kerstroos. Ik moest wel even slikken toen ik ze dit jaar weer voor het eerst zag in de winkel. Maar ik dacht ook meteen ‘wat mooi’. Dus ondanks dat oma nu overleden is, staat er toch weer een kerstroos bij ons huis. Door deze traditie vol te houden is ze er ook een beetje bij. Ik weet nu namelijk uit eigen ervaring dat alles slijt met de tijd. Ook het vele verdriet en de pijn van gemis.

Inmiddels kan en mag ik van mezelf nu ook weer genieten van de mooie dingen van het leven, en ook van de kerstdagen. We maken bijvoorbeeld weer nieuwe tradities met ons nieuwe gezin en degenen die we zo missen voegen we er zelf aan toe. Zodat zij, die je zo mist, er toch nog een beetje bij zijn. En ik weet nu, ik mag ook blij en gelukkig zijn. Ze zullen namelijk altijd mee blijven kijken en genieten.

Nieuwe tradities

Zo langzaam aan starten we met zijn viertjes (ik, mijn man en onze 2 kindjes) met onze eigen gezinstradities. We hebben er bijvoorbeeld weer leuke nieuwe kinderkerstballen bij gekocht voor in de boom. Die wordt op deze manier elk jaar nog vrolijker! Ook wil ik dit jaar starten met het versieren van mijn ramen met krijtstiften waarmee je op het glas kan tekenen. Ook het schrijven en sturen van kerstkaarten hoort er weer helemaal bij voor ons.

Je zult het niet geloven, maar ik ben inmiddels ook gek op de kerstmarktjes die plaatsvinden in Delft in Den Hoorn. Lekker knus, echt een aanrader! Op de kerstmarkt in Den Hoorn staat bijvoorbeeld een prachtige kerstman! Zó echt en mooi dat je er zelf bijna weer in gelooft. Mijn kersthart gaat er weer van open. Er klinkt zelfs, terwijl ik deze blog schrijf, kerstmuziek op de achtergrond. Hilarisch, ik sta namelijk zelf mee te zingen en baby Harvey staat te dansen en klappen erbij!

The Grinch

Ik kan nu weer genieten van de kerst samen met  mijn eigen kleine familie waar ik intens gelukkig en dankbaar voor ben. Ik ben heel blij dat ik elk jaar weer kerst samen met hen mag vieren en delen en ik hoop dat nog heel lang te mogen doen. We kijken nu samen op tv naar ‘The Grinch who stole Christmas’ op televisie. Ik kan het liedje ‘Where are you Christmas’ uit deze film dit jaar voor het eerst sinds 7 jaar luisteren zonder te huilen. Wat een mooie liedje en een prachtige tekst, die ik nu een heel andere betekenis kan geven dan tijdens de voorgaande jaren.

En zo ontdooide Grinch Lenneke tot nog en werd zij een echte kerst fan! Het lijkt wel een eigen kerstsprookje! Grappig hoe kerst zo kan veranderen en hoe iedereen zijn eigen kersttradities meebrengt en toevoegt. Ik wens jullie allemaal een heel fijne kerst met veel plezier, liefde en veel geduld met je kids! Want ja, die luisteren echt nooit aan de kersttafel. Geniet van elkaar zolang het mag en kan van je geweldige gezin, familie en al je vrienden. Want is echt waar, niemand mag en hoeft alleen te zijn met kerst, het leven is zo kort en onvoorspelbaar.

*The Gringe, een fictief boek- en filmkarakter, staat symbool voor een persoon die niet van kerst houdt.